Ολα καλα κι ολα ωραια αλλα εμενα δεν μου αρεσαν οι σωληνες που εφευγαν απο τον θερμοσιφωνα....
βλεπεις φορτωνων σκυλια κουτσουρα πετρες τσιμεντολιθους οτιδηποτε τελος παντων περα των συνηθισμενων.
Θυμιζω οτι η καταστασηη ηταν ετσι


Ετσι λοιπον και θελοντας να "τακτοποιησω" τα πραγματα να ταιριαξω το πατακι κ.λ.π. κατεληξα σε αυτο μετα απο αρκετα τιεραπ και κομματια σκληρου αφρολεξ συσκευασίας + μια ηλεκτρολογική ντιζα +..... μια ακομα τρυπα
Ηθελα να στιριξω σε πρωτη φαση τις σωληνες και ειδικά απο την στιγμη που η μια προς την μηχανη ειναι χαλκινη και δε σηκωνει... "κουνηματα".

Η ντιζα απο την μια στιριχτικε στο πλαινο πλαστικό με παξιμαδι και ροδελα μεσα ( που δε φαινεται ) και εξω

και απο την αλλη στην μπουκαλα την ιδια στο μεταλικό χειλος που εχει εκει που βιδωνει η πολυβαλβίδα.( φαινεται λιγο η ακρη )

το τιεραπ που πηρε το βαρος για να μην τσακισει ο σπιραλ εβαλα σα μαξιλαρι το αφρολέξ που λεγαμε που αχνοφαινεται.

τα κομμάτια λαστιχο ειναι τα ρεταλια απο το πατακι..
Δεν θεωρω σε καμια περιπτωση οτι εχω λυσει το προβλημα, καθοτι η πολυβαλβιδα ειναι εκτεθημενη οσο κι αν προσεχω στο φορτωμα αλλα τουλαχιστον οι σωληνες ειναι πλεον πιο σταθερες..