

Αντίθετα, η στάθμη του καυσίμου αυξομειώνεται (μέσω κατανάλωσης και ανεφοδιασμών) ευθύγραμμα.
Επομένως, εκεί έχουμε ένα πρώτο σφάλμα.
Το σύστημα υγραερίου παίρνει μια τιμή από το φλοτέρ, η τιμή αυτή αντιστοιχεί στο μέρος της διανυθείσας καμπυλόγραμμης τροχιάς που εκτελεί το φλοτέρ.
Η τιμή αυτή μεταφράζεται από το σύστημα υγραερίου στο να ανάψει ή να σβήσει κάποιο ενδεικτικό λαμπάκι.
Όμως, η μεταβολή της στάθμης καυσίμου, που μεταφράζεται (λανθασμένα) στην καμπυλόγραμμη τροχιά του φλοτέρ, δεν έχει άμεση σχέση με τον ΟΓΚΟ καυσίμου στη δεξαμενή, και αυτό είναι που πραγματικά θέλουμε να μετρήσουμε.
Άρα, θέλουμε να κατασκευάσουμε μια, κατά προσέγγιση, σωστή αντιστοιχία μεταξύ της κίνησης του φλοτέρ, που αντιστοιχεί στη μεταβολή της στάθμης, για να συμβεί αυτό χρειάζονται πολύπλοκοι υπολογισμοί, εκτός από την περίπτωση όπου η δεξαμενή μας έχει κάποιο ιδιαίτερα κανονικό σχήμα (κύβος, όρθιος κύλινδρος κτλ).
Στο τέλος αυτών των υπολογισμών, είναι απίθανο να προκύψουν εύκολα νούμερα (10%, 20%, 50% κτλ).
Φυσικά (θεωρητικά) θα μπορούσε το σύστημα υγραερίου να κάνει μόνο του αυτούς τους υπολογισμούς με κατάλληλο αλγόριθμο όπου θα χρειαζόταν να εισαχθούν οι πραγματικές διαστάσεις της δεξαμενής και το γεωμετρικό της σχήμα, όμως δεν συμβαίνει αυτό, ούτε είναι εύκολο να συμβεί, ας πούμε δεν είναι προτεραιότητα των κατασκευαστών, γιατί δεν μπορούν να χρεώσουν παραπάνω λεφτά στον πελάτη επειδή το σύστημά τους λύνει μόνο του τον αλγόριθμο. Εδώ που τα λέμε, οι περισσότεροι κατασκευαστές κιτ δεν επιτρέπουν καν παραμετροποίηση στις τιμές που έρχονται από το φλοτέρ, μόνο ο αλγόριθμος τους έλλειπε...
Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη οτι οι ίδιοι οι κατασκευαστές των κιτ θεωρούν το σύστημα μέτρησης στάθμης καυσίμου ως εντελώς ενδεικτικό (ευφημισμός) και συνιστούν να μην το παίρνουμε πολύ στα σοβαρά, αλλά να υπολογίζουμε πάντα το υπολοιπόμενο υγραέριο στη δεξαμενή μέσω του μερικού χιλιομετρητή του αυτοκινήτου. Ο νοών νοείτω...






